மட்(க்)காத நீர்

மைல்கற்களுக்குள்
சிக்கிக் கொண்ட
சாலையில்
ஓர் இரயில்
ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.
தான் தவறவிட்ட
தண்டவாளங்களை தண்டித்துக்கொண்டு.

ஆங்கே
தூங்காதபோது
எழுந்திட்ட கனவொன்றும்
அலைந்து கொண்டிருக்கின்றது
அடையாளம்
மறந்த கண்களைக் கண்டுவிட.

தொடப்படாத
பூக்களின் ஊர்வலம்
பறை சாற்றுகிறது
தொலைக்கப்பட்டவர்களின்
சாவுச்செய்திகளை.

நெகிழி அடைத்த
வடிகால்களில்
நிரப்பப்படுகின்றன
நித்தமும்
மக்காத நீர்.

மஞ்சள் புன்னகையுதிர்க்கும்
நெருஞ்சிக்குமா தெரியாது
மஞ்சள் முகங்களின்
நெருடல்கள்.

ஆம்
வழிகாட்டிகள்
என்று
சென்றடைந்தன
விலாசங்களை??????

உன் மௌனத்தை
நானும்
என் மௌனத்தை
நீயும்
வாங்கிக் கொண்டபின்னும்
இந்தக் காதல்
ஏன்
கதறிக் கொண்டு..

சந்தைப்படுத்தும் சலனமூட்டிகள் ( கார்பன் (எ) கரித்தூள்)

விதைத்தவனும்
விழுங்கியவனும்
நட்டமுற
விற்றவன் மட்டுமே
வித்தகன் ஆனான்.

கண்ணால் காணவைத்து
காதால் கரையவைத்து
கனவுகளை
கரை தொலைக்க வைக்கின்றனர்.

மெய்யுருக
பொய் சொல்லி
பொம்மலாட்டம் ஆடுகின்றனர்.

கால்நடையாய்
செல்பவனை
கார் தந்து கடனாளியாக்கும்
வித்தை கற்றோர்.

நாள்தோறும்
நம்மைச் சுற்றி
தொங்கவிடப்படும்
வேடிக்கை தோரணங்கள்

வேந்தனையும்
வேடம் கட்ட வைத்திடுகின்றன.

ஏழாம் அறிவை மட்டும்
                          சற்றே
எட்டியிருக்க செய்துவிட்டு
காட்சிப்பிழைகளுக்குள்
காயமுறச் செய்கின்றன.

அயல்மொழியில்
நாகரீகமாக்கப்பட்ட
கார்பன் தூளைப்போல...

அதுவும் இதுவும்

அங்கும்
இங்கும்
அலையாடிக் கொண்டிருந்தது.
மை பூசிய விழியிரண்டில்
மழலை சிதற.

எச்சில் சிதற சிதற
எழுத்துக்களை
பாடிக்கொண்டு...

துணைக்கு என்றோ
தொல்லை தீரட்டுமென்றோ
சும்மாகவேனும்
இருக்கட்டுமென்றோ
அம்மா வாங்கித்தந்தாள்
ஒரு பொம்மை.

அது
எப்போதும்
சிரித்துக் கொண்டேயிருந்தது.

மழலையும் மகிழ்ந்து இருந்தது

விளையாடியது
சண்டையிட்டது
கை கோர்த்துக்கொண்டது.

அது
சிரித்துக்கொண்டே இருந்தது.

திட்டிப் பார்த்தது
அடித்து பார்த்தது.

அது
சிரித்துக் கொண்டே
 இருந்தது.

அழுது பார்த்தது
அரற்றி பார்த்தது
மிரட்டி பார்த்தது

கொஞ்சியும் பார்த்தது.

அது
சிரித்துக் கொண்டே
 இருந்தது

எடுத்து
வீசி விட்டுப் போனது.

தலை துண்டுபட்டு
தரை வீழ்ந்தது பொம்மை.

அப்பவும்......

சிரித்துக் கொண்டே இருந்தது அது.

கடவுளைப் போல்.

பின்குறிப்பு:

அதுவும்
இதுவும்
நீயும்
நானும்
அல்ல.